บทที่ 69: อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม

บทที่ 69: อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตอนห้าทุ่มครึ่งหน้าบาร์ ทุกคนใช้แรงกันแทบตายกว่าจะดึงซูเสี่ยวโหรวออกจากตัวหลินอี้ได้สำเร็จ

โจวเสี่ยวโจวพยุงซูเสี่ยวโหรวไว้ พลางมองทั้งสองคนอย่างกระอักกระอ่วน “เอ่อ ฉันขี่รถยนต์ไฟฟ้ามา เดี๋ยวพาเสี่ยวโหรวกลับก่อนนะ แล้วเจอกัน!”

พูดจบ เธอก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ซูเสี่ยวโหรวยังคงงัวเงีย พลางพึมพำว่า “แมวน้อย... รุ่นพี่...”

“เฮ้อ...”

“เมื่อกี้ นายมีความสุขมากเหรอ?”

เซี่ยเจี้ยนหว่านมองเขาอย่างสงบนิ่ง

หลินอี้สะดุ้ง “เปล่า! ไม่ใช่นะ!”

เซี่ยเจี้ยนหว่านจ้องรอยลิปสติกจางๆ บนใบหน้าของหลินอี้ ซึ่งเกิดจากการดิ้นรนของซูเสี่ยวโหรว มุมปากของเธอกระตุกอย่างน่าขนลุก