บทที่ 49: คู่มือสังเกตบุคคล

บทที่ 49: คู่มือสังเกตบุคคล

“รุ่นพี่ ดูเหมือนพี่กำลังลำบากใจมากเลยนะ…”

“เธอดูออกได้ยังไง?”

“ฉันอาจจะใสซื่อไปหน่อย แต่ไม่ได้โง่นะ!”

ซูเสี่ยวโหรวยืนเขย่งปลายเท้าแล้วพูดเสียงเบา

หลินอี้เหลือบมองเซี่ยเจี้ยนหว่านที่ยืนอยู่ไม่ไกลตรงหน้าร้านข้าวหมูย่าง พลางกลืนน้ำลายเบาๆ

ถ้าเซี่ยเจี้ยนหว่านไม่กินเผ็ด เธอก็คงยังยืนอยู่ข้างหลังเขา

แต่ซูเสี่ยวโหรวกลับตามมาด้วย

“รุ่นพี่ ถ้าพี่สารภาพกับรุ่นพี่เซี่ย พี่ต้องตายอนาถแน่ๆ เลยใช่ไหม?” ซูเสี่ยวโหรวถาม

มุมปากของหลินอี้กระตุก “ก็น่าจะ…”