บทที่ 31: พนันกันไหม?

บทที่ 31: พนันกันไหม?

ใช่ หลินอี้!!!

ฉู่หรานแทบถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ เขากัดฟันแน่นและแทบจะตะโกนออกมาว่า “แล้วจะทำยังไง! ฉันบอกเขาไปแล้ว!”

“อย่าเพิ่งรีบร้อน ตอนนี้ฉันจะลองหาเบอร์ติดต่อของเถ้าแก่คนนั้นก่อน แล้วจะลองขอเงินจากที่บ้านด้วย!”

“ตู๊ดๆๆ”

สายถูกตัดไปอย่างรวดเร็ว ฉู่หรานพยายามฝืนสงบสติอารมณ์ อย่างไรก็ดี วันนี้เพิ่งเป็นวันที่สองเท่านั้น

ถึงหลินอี้จะคิดออกเงินให้จริงๆ เขาก็ไม่มีทางรวบรวมเงินมากขนาดนั้นได้ในเวลาอันสั้นหรอก!

เขาก็แค่ทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองที่เอาแต่กินไปวันๆ ต่อให้เป็นพ่อแม่แท้ๆ ของเขา ก็ไม่มีทางให้เงินเขามากขนาดนั้น!

พอคิดแบบนี้ ฉู่หรานก็รู้สึกวางใจขึ้นมาบ้าง…