กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 28: ความหวังดี ฉันรับไว้แล้ว
“รุ่นพี่รู้แล้วเหรอ? แล้วทำไมยังทำท่าตื่นเต้นอยู่ล่ะ?”
ซูเสี่ยวโหรวรับชานมสองแก้วมา สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
หลินอี้โน้มตัวเข้าไปใกล้ ก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วพูดเสียงเบา “ไม่ต้องห่วงหรอก รุ่นพี่คนนี้ไม่ได้โง่ขนาดนั้น”
การกระทำของหลินอี้ทำให้ซูเสี่ยวโหรวเขินจนถอยหลังไปเล็กน้อยพร้อมก้มหน้า “ฉัน... ฉันรู้แล้วน่า รุ่นพี่...”
ฉู่หรานที่อยู่ตรงโซฟาไม่ไกลเห็นภาพนั้นเข้า จึงกำหมัดแน่น “บ้าเอ๊ย!”
จ้าวข่ายรีบกดเขาไว้ “ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานเขาก็หมดทางดิ้นแล้ว! ถึงตอนนั้น เขาจะกลายเป็นตัวตลกที่โด่งดังที่สุดในนครฮู่!”