กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 22: หลินอี้ นายจบเห่แน่!
แย่แล้ว เธอพูดแบบนั้นจริงๆ ด้วย!
ตอนนั้นพอซูเสี่ยวโหรวดึงทีเดียว ฉันก็ลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว!!
หลินอี้เบิกตากว้าง ทำยังไงดี?
นี่ฉันจะตายไหม?
ซูเสี่ยวโหรวที่อยู่ข้างๆ เบิกตากว้าง นี่คือรุ่นพี่เซี่ยคนนั้นเหรอ?
ตัวจริงสวยกว่าในรูปบนเว็บบอร์ดอีก! แถมบรรยากาศรอบตัวยังไม่ได้ด้อยไปกว่ารุ่นพี่ลี่เลยด้วย
“เอ่อ...คือว่า ฉันน่าจะอธิบายได้นะ...”
“หลินอี้ นายเพิ่งรับปากฉันเองนะ แล้วที่หลินอี้มาที่อาคารกิจกรรมชมรม ก็เพราะจะเข้าชมรมดนตรีร็อกไม่ใช่เหรอ!”
ลี่ชิงชิงโบกมืออย่างจนใจ “เฮ้อ จริงๆ ฉันก็บอกแล้วว่าไม่เป็นไรหรอก แต่เดี๋ยวดาวมหาวิทยาลัยเซี่ยไม่พอใจเอานะ”