บทที่ 19: บทสนทนาระหว่างพ่อลูก

บทที่ 19: บทสนทนาระหว่างพ่อลูก

หลินอี้เดินไปตรงหน้าหลินเจียฟู่อย่างกระอักกระอ่วน ก่อนนั่งลงตรงข้ามเขาแล้วเกาหัว “พ่อ ผมไม่ได้ก่อเรื่องจริงๆ นะ พ่อจะคิดว่าที่ผมมาหาพ่อต้องให้พ่อคอยตามเช็ดก้นให้ตลอดไม่ได้สิ”

“ฮึ”

หลินเจียฟู่แค่นเสียง แต่แววตากลับมีความดีใจอยู่เล็กน้อย “แล้วแกพูดไม่ได้เหรอว่าคิดถึงพ่อน่ะ?”

“ก็ใช่น่ะสิ ผมคิดถึงพ่อไง”

หลินอี้ยิ้มตอบ

“ไม่ต้องมาเล่น รีบพูดมาเลยว่ามีอะไร!”

แม้น้ำเสียงของหลินเจียฟู่จะฟังดูไม่ค่อยดีนัก แต่มุมปากของเขากลับยกขึ้นแล้ว

ลูกชายตัวแสบนี่นานๆ ทีจะพูดว่าคิดถึงเขาสักครั้ง~

หลินอี้ลุกขึ้นทันที เดินไปยืนด้านหลังหลินเจียฟู่ แล้ววางมือบีบนวดไหล่ให้เขา