บทที่ 17: เสิ่นชิงเยี่ยนจากตระกูลนักปราชญ์

บทที่ 17: เสิ่นชิงเยี่ยนจากตระกูลนักปราชญ์

เซี่ยเจี้ยนหว่านมองรถสีดำที่แล่นจากไปจนลับตา ความรู้สึกประหลาดผุดขึ้นในใจ ดวงตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย

“เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับเหรอ”

เธอพึมพำเบาๆ ก่อนเดินไปทางอาคารหอพัก

รถสีดำไม่ได้ขับออกจากมหาวิทยาลัย แต่กลับสะบัดท้ายอย่างเท่แล้วจอดลงหน้าห้องสมุดมหาวิทยาลัยนครฮู่

หลินอี้ลงจากรถ ในเมื่ออยากมีชีวิตรอด แน่นอนว่าต้องตั้งใจเรียนให้ดี

ตอนนี้เขาครอบครองร่างของเจ้าของร่างเดิมแล้ว ย่อมปล่อยให้ภูมิหลังทางบ้านที่ว่านั่นสูญเปล่าไม่ได้ ขอแค่เข้าใจเรื่องการเงินให้ถ่องแท้ พอเรียนจบก็กลับไปทำงานที่บริษัทของครอบครัว