กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 ผมเป็นพวกเดียวกันจริงๆ นะครับ
เมื่อคำพูดของเสิ่นโม่เอ่ยออกไป สีหน้าของหยวนเฟิงและคนอื่นๆ ก็ชะงักไปในทันที
ในขณะเดียวกัน บนใบหน้าของเหล่าคนจากฝั่งบาเออร์ก็เต็มไปด้วยความงุนงงสับสน
พวกมันนึกไม่ถึงเลยว่าเสิ่นโม่จะเล่นไม้นี้
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ไม่ใช่ว่าตกลงกันไว้แล้วหรือว่าจะมาส่งข่าวให้หยวนเฟิง?
ซี้ด!
เมื่อคิดได้ดังนั้น พวกมันก็สูดปากด้วยความตกใจและเข้าใจเจตนาของเสิ่นโม่ในทันที
ใช่แล้ว พวกมันคือคนทรยศ!
ในเมื่อเป็นแบบนี้ เมื่อมาถึงที่นี่ ก็ย่อมต้องร้องขอความช่วยเหลือเป็นธรรมดา!