กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 เก่งจริงนะท่านเนี่ย
ชายคนนั้นพูดจบก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมาอีก
แต่เสิ่นโม่รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายยังไม่ไปไหน
ในตอนนั้นเอง มังกรพานหลงก็ขยับเข้ามาใกล้เสิ่นโม่เงียบๆ พลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วเอ่ยว่า นายท่านครับ ข้างนอกมีตัวฉกาจอยู่คนหนึ่ง เราจะทำยังไงกันดีครับ
คนที่กล้ามาหาเรื่องเถี่ยมู่ในเวลานี้ ย่อมต้องเป็นผู้ที่มีอำนาจและสถานะสูงส่งในเผ่าหมื่นพฤกษาอย่างแน่นอน
ฝีมือย่อมไม่ธรรมดาอย่างไม่ต้องสงสัย
ตอนนี้มังกรพานหลงรู้สึกชาไปทั้งตัว ร่างกายแข็งทื่อไปหมดแล้ว
โชคยังดีที่ก่อนหน้านี้มันไม่ได้ปล่อยกลิ่นอายออกมา
อีกทั้งในเส้นทางห้วงมิติก็เต็มไปด้วยกระแสลมปั่นป่วนและกลิ่นอายที่โกลาหล