กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 ลอบกัดเป็นนิสัยที่ดี
“ไม่มี”
เถี่ยมู่ตอบโดยสัญชาตญาณ
แต่ในขณะที่คำพูดหลุดออกมา มันก็เพิ่งนึกขึ้นได้ ที่นี่คือเส้นทางห้วงมิติ จะมีใครมาขอยืมไฟจากมันได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น การถามยืมไฟจากคนเผ่าหมื่นพฤกษามันหมายความว่าอะไรกัน?
นั่นเท่ากับกำลังบอกว่า...
“ไปตายซะ!”
ในขณะที่จิตใจของเถี่ยมู่กำลังตื่นตระหนก เสิ่นโม่ที่อยู่อีกด้านก็ตอบสนองอย่างรวดเร็วฉับพลัน เขาฉีกยิ้มให้มัน ก่อนจะระเบิดพลังโจมตีใส่ทันที
“ไม่ให้ยืมงั้นเหรอ? ถ้างั้นก็ไปตายซะ!”
“ตู้ม!”