กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ขอความร่วมมือ คำขอขององค์หญิงสอง
เขาตบไหล่ลั่วฝานอย่างสนิทสนม
ตัวตนของคนที่ลั่วฝานเข้าไปสวมรอยนั้น ก็คือลูกพี่ลูกน้องของเขานั่นเอง
ส่วนลั่วฝานทำเพียงเชิดหน้าอย่างหยิ่งผยองโดยไม่เอ่ยคำใด
เขาไม่รู้หรอกว่าก้งเฟิ่งที่เสิ่นโม่จัดการไปนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
ต่อให้เขารู้ เขาก็ไม่ใส่ใจ
อย่างไรเสีย คนท้องถิ่นพวกนี้จะเอาอะไรมาสู้กับวิชาที่เขาสืบทอดมาได้กันล่ะ
ลั่วฝานและพวกจากไปแล้ว ในขณะที่คนจากตระกูลอื่นๆ ที่รายล้อมอยู่รอบกลุ่มคนเหล่านั้นต่างพากันตกตะลึง
พลังของเสิ่นโม่กลายเป็นแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ถ้าเขากลับไปที่ตระกูลเฟิ่ง จะไม่เหมือนเสือติดปีกหรอกหรือ