กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156 เขาอยากเป็นแมงดา
..........
แววตาของเสิ่นโม่ไหวระริกเล็กน้อย
ลึกลับขนาดนั้นเชียวหรือ?
ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ ฝ่ายหนานกงหลิงอวี้ก็เอ่ยขึ้นต่อ “หากคุณชายมาเพื่อต้องการโควตาเข้าเขตหวงห้ามราชวงศ์ล่ะก็ ตำแหน่งก้งเฟิ่งนี้ฉันให้คุณ”
“แต่ถ้าอยากได้โควตาเข้าร่วมศึกเพียงหนึ่งเดียวของผู้ที่เป็นก้งเฟิ่งล่ะก็ คุณต้องไปแย่งชิงกับก้งเฟิ่งคนอื่นเอาเอง เรื่องนี้ฉันไม่ยุ่ง”
“อืม” เสิ่นโม่ตอบรับเบาๆ “ตกลง”
“อืม ถ้าอย่างนั้นหากพี่หญิงของฉันมาหาเรื่อง ก็หวังว่าคุณชายจะยื่นมือเข้ามาช่วยด้วยนะคะ” หนานกงหลิงอวี้กล่าว
เสิ่นโม่: “?!”