กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ทำไมถึงเป็นเขา
"ปัง!"
ท่ามกลางความมืดมิดและความโกลาหล ร่างของเสิ่นโม่ร่อนลงที่ชั้นล่างของตึกอย่างเงียบเชียบ
ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีทองเรืองรอง เคล็ดวิชากายาสยบฟ้า!
กลิ่นอายบนร่างกายของเขาค่อยๆ ถูกเก็บงำ ทว่ากลับดูขลังและเก่าแก่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับระฆังยักษ์ในยุคดึกดำบรรพ์ที่ค่อยๆ ครอบคลุมไปทั่วบริเวณชั้นล่างของตึก
"ตึง!"
ภายใต้เสียงทุ้มต่ำ ร่างของเสิ่นโม่เหยียบลงบนพื้นชั้นล่างอย่างแผ่วเบา ก่อนจะพุ่งปราดออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับควันจางๆ
ทั่วทั้งร่างราวกับถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีดำ
วิชาเทพเคลื่อนคล้อย!