กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 เสิ่นโม่เป็นคนของฉัน
แววตาของเฟิ่งหลิงหวงดูราบเรียบเย็นชา แต่ในใจของผู้อาวุโสเฉินกลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
เขาจ้องมองไปยังทิศทางที่เฟิ่งหลิงหวงอยู่ด้วยความไม่อยากเชื่อ ไม่ใช่เพราะความใจกล้าบ้าบิ่นของเฟิ่งหลิงหวงที่เผาทำลายป้ายจื่อจี๋แห่งเมืองหลวงทิ้งหรอกนะ แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายถึงกับมีพลังฝีมือและสิทธิ์ในการทำเช่นนั้นต่างหาก!
ต้องรู้ไว้ว่านั่นคือสิ่งที่อัจฉริยะระดับดินจากสำนักงานใหญ่เมืองหลวงมอบให้เขานะ!
ในสถานการณ์เช่นนี้ เฟิ่งหลิงหวงยังกล้าเผาทำลายป้ายจื่อจี๋แห่งเมืองหลวงของอีกฝ่ายทิ้ง นี่หมายความว่าอย่างไร?
มันหมายความว่าพลังฝีมือและสิทธิ์ของเฟิ่งหลิงหวงเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง!