เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 ตอนพิเศษ เซวียจิ่งเหยา ฉือยวี่ (8)
หลังจากเรื่องที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าผ่านไป ฉือยวี่ก็วิ่งไปมาระหว่างโรงพยาบาลกับบ้านเป็นส่วนใหญ่
บางครั้งก็ไปโรงพยาบาลดูอาการของย่า โรคไตวายระยะสุดท้ายไม่ใช่โรคที่รักษาให้หายได้ในทันที ถึงจะมีค่ารักษาพยาบาลแล้ว ก็ยังต้องรอว่ามีอวัยวะที่เข้ากันหรือไม่
และการรอครั้งนี้ ฉือยวี่รอมาเกือบหนึ่งปีแล้ว
ฟอกไตสัปดาห์ละสองครั้ง เงินออมของฉือยวี่แทบทั้งหมดถูกทุ่มไปกับการรักษา
ครูเฉินให้เธอไปคุยกับสวี่เหมย ดูว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง แต่ฉือยวี่รู้สึกว่าอีกฝ่ายช่วยเธอมามากเกินไปแล้ว เธอไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากคนอื่นอย่างไร้ขีดจำกัดต่อไปได้
ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาล ย่าก็พูดว่า “โรคนี้มันเป็นเหวที่ไม่มีก้น ด้วยวัยนี้แล้ว ถึงจะมีอวัยวะที่เข้ากันจริงและผ่าตัดสำเร็จ ก็ยังจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนกัน? ไม่คุ้มหรอก”
แต่ความยาวของชีวิต ไม่ควรวัดกันที่ว่าคุ้มหรือไม่คุ้ม
บางคนตลอดทั้งชีวิต ถึงจะผลาญทรัพย์สมบัติทั้งหมด ก็ยังไม่ได้พบคนที่ตัวเองอยากพบแม้แต่ครั้งเดียวไม่ใช่หรือ?
ดังนั้นไม่ต้องดูว่าคุ้มหรือไม่คุ้ม ต้องดูว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจมากกว่า