กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 เมล็ดดอกกุหลาบ
แม้จะเป็นเพียงภาพติดตาที่เห็นราง ๆ ในแสงไฟที่สลัว แต่ก็พอเดาได้ว่าเป็นใคร
เขาไม่ได้เข้ามา ม่านด้านข้างขยับเบา ๆ คงจะยืนอยู่ข้างม่านฉากประกอบด้านนั้น
“แล้วแบบนี้ล่ะ? พอจะถือว่าจริงใจไหม?”
ลู่จือเหยี่ยนที่คุกเข่าลงข้างหนึ่งกำหมัดแน่น พอเงยตาขึ้น แววตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยราวกับพักผ่อนไม่เพียงพอมาหลายวัน
ตอนแรกสวี่เหมยไม่พูดอะไร เพียงชายตามองแวบหนึ่ง แล้วถอยหลังไปก้าวหนึ่ง หยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ
สายตามองของเหลวที่แกว่งไปมาในแก้ว แล้วยิ้มขื่น
“เรื่องให้อภัยอะไรแบบนี้ ต่อให้ยกไปไว้ชาติหน้า ก็ยังเป็นไปไม่ได้อยู่ดี”