กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เวินซุ่ย
สวี่เหมยง่วงพอดี พอเห็นเขาเร่ง เธอเก็บแท็บเล็ตแล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม “จะนอนแล้ว”
ไฟในห้องโดยสารปิดไปแล้ว ไม่นานเธอก็หลับสนิท
แต่ตรงกันข้าม ในประเทศมีบางคนที่ช่วงหลายวันมานี้นอนไม่ค่อยหลับ
ลู่จือเหยี่ยนอดนอนติด ๆ กันมาหลายคืนช่วงนี้ ทั้งตัวราวกับถูกสูบเอาเรี่ยวแรงไปจนหมด
หนวดที่คางไม่รู้ว่าไม่ได้โกนมากี่วัน ขึ้นมาเรียงห่าง ๆ หลายเส้น ทำให้เขาดูโทรมแก่ขึ้นอีกหลายส่วน
ตอนที่เฮ่อยวี่ถือของมาถึงกลุ่มลู่ ลู่จือเหยี่ยนกำลังนอนพักอยู่บนเก้าอี้เอน
ได้ยินเสียงประตู เขายกมือขึ้นขยี้ตา แล้วเอ่ยให้เข้ามา
สีหน้าของเฮ่อยวี่ที่เดินเข้ามาเรียกว่าดีก็ไม่ได้ด้วยซ้ำ ยังมีโทสะซ่อนอยู่ในหว่างคิ้ว