กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ไม่อาจเป็นตัวของตัวเอง
อาจเป็นเพราะเขาฟังจนเพลิดเพลินเกินไป เซวียเฉินจึงเข้าใจขึ้นมาในทันใดว่าทำไมบางคนถึงได้รักกันอยู่แล้ว แต่ยังคงพูดคำว่า “ฉันรักคุณ” อยู่เสมอไม่เคยขาด
เพราะคำว่า “ฉันรักคุณ” สามคำนั้น ช่างทำให้ใจสะเทือนจริง ๆ
ตอนที่เธอพูดประโยคนี้ ดวงตาของเธอราวกับประดับประดาไปด้วยดวงดาวเต็มสองตา
ราวกับว่าที่ว่างเปล่าในใจถูกเติมเต็มขึ้นมาอย่างฉับพลัน
“ฉันก็จะรักคุณเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน”
เขาก้มลงไปกระซิบข้างหูเธอเบา ๆ
ติ่งหูของสวี่เหมยพลันร้อนผ่าว ไม่รู้ว่าลมหายใจของเขาร้อนเกินไป หรือเป็นเพราะตอนที่เขาพูดประโยคนั้น ฮอร์โมนในร่างกายก็เพิ่มสูงขึ้น
เธอผลักเขาออกเบา ๆ “เอาล่ะ รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวพี่ใหญ่จะรอจนร้อนใจ”