กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ความทรงจำทับซ้อน
พอผ้าม่านถูกดึงปิด ห้องทำงานก็มืดสลัวลง
สวี่เหมยรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่พรมอยู่บนแก้ม ลำคอ และไหปลาร้า
มือหนึ่งคลึงไปมาบนเอวบาง จนเสื้อผ้ายับยู่ยี่ไปหมด
มือเล็กของสวี่เหมยเลื่อนจากไหล่ของเขาลงไปยังเอวและหน้าท้อง เสียงสั่นเบา ๆ
“เดี๋ยวจะมีคนขึ้นมา”
ในใจยังหวาด ๆ อยู่บ้าง แต่ก็จมดิ่งอยู่ในความรู้สึกที่ก่อตัวในมิติที่มืดมิดนี้
ร่างกายของเขาเหมือนมีมนตร์สะกดให้เธอผลักไสไม่ไหว
เซวียเฉินชะลอการเคลื่อนไหว มือหนึ่งควานไปหยิบโทรศัพท์ข้างตัว
กดปุ่มลัดปุ่มหนึ่ง