กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ถูกฟันหนึ่งดาบ
ในห้องผู้ป่วย คุณอาลู่นั่งอยู่ข้าง ๆ สีหน้าบึ้งตึงถึงขีดสุด
กว่าจะเห็นสวี่เหมย สีหน้าจึงผ่อนลงเล็กน้อย พอจะพูดอะไร ก็เห็นเซวียเฉินที่อยู่ด้านหลังเธอ คำพูดก็ถูกกลืนกลับลงไป
ลู่จือเหยี่ยนนั่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย มือข้างหนึ่งมีเข็มน้ำเกลือคาอยู่ สีหน้ากลับซีดขาวเหลือเกิน
ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าชัดเจนกว่าตอนที่เจอกันเมื่อไม่นานมานี้เสียอีก
“เสี่ยวเหมยมาแล้ว นั่งก่อนสิ”
น้าลู่ดึงเก้าอี้มาให้หนึ่งตัว สวี่เหมยพยักหน้าเอ่ยขอบคุณ
เซวียเฉินไม่นั่งลง เพียงยืนอยู่ข้างสวี่เหมย ตอนนี้ลู่จือเหยี่ยนจึงเอ่ยปาก
“พ่อ แม่ ออกไปก่อนเถอะ”
เสียงของเขาแหบพร่า ราวกับคนที่ป่วยเรื้อรังมานาน