กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 สุดที่รัก
พอได้ยินคำนี้ เซวียเฉินก็ดูไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เขาขมวดคิ้ว มือข้างหนึ่งเท้าลงข้าง ๆ ที่นั่งของเธอ ระยะที่จู่ ๆ ก็ถูกดึงให้ใกล้เข้ามาทำให้สวี่เหมยตั้งตัวไม่ทันในชั่วพริบตา
“พูดอีกครั้งสิ เรียกผมว่าอะไร”
สวี่เหมยเองก็ไม่ยอมอ่อนข้อ แต่เสียงเบาเสียจนราวกับเสียงยุง
“องค์หญิงเฉินเฉิน”
“หึ” เซวียเฉินหัวเราะอย่างจนใจคราหนึ่ง สายตากลายเป็นขบขันขึ้นมาทันที ดวงตาดอกท้อคู่นั้นของเขาจ้องเธอเขม็งอย่างกระทันหัน
“สวี่เหมย คุณก็คิดไว้แล้วสินะว่าผมไม่กล้ารังแกคุณ”
เขาพูดแค่ประโยคนี้ประโยคเดียวในตอนท้าย แล้วก็กลับไปนั่งที่เดิม ไม่ลืมจัดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยซ้ำ
ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้