กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 จดหมายรัก
ตอนที่ได้ยินเสียงแมวร้องเสียงนั้น สวี่เหมยถึงกับทำอะไรไม่ถูกไปทั้งตัว
เธอกะพริบตา ปลดเท้าที่เกี่ยวอยู่รอบเอวเซวียเฉินลง พอเท้าแตะพื้นก็ขาอ่อนไปชั่วขณะจนเซไปก้าวหนึ่ง
พอเซวียเฉินกำลังจะเอื้อมมากอดเอวเธอ เธอก็ปล่อยมือ ถอยหลังไปก้าวเล็ก ๆ เพื่อเปิดระยะระหว่างกัน แล้วจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย
เห็นสวี่เหมยถอยห่างออกไปอย่างตั้งใจเช่นนั้น มือของเซวียเฉินที่ค้างอยู่กลางอากาศก็กำเข้าหากันแล้วค่อย ๆ เก็บกลับมา
เธอก้มตาลง “เอ่อ เสี่ยวอูเหมยท่าจะยังไม่ได้กินข้าวเลย ฉันจะไปเปิดอาหารกระป๋องให้มัน”
สวี่เหมยหาข้ออ้างได้อย่างฝืน ๆ ก้มตัวอุ้มอูเหมยแล้ววิ่งออกไปข้างนอก
ถ้าต้องอยู่ใกล้กันในระยะเมื่อกี้ต่อไป สวี่เหมยเกรงว่าจะพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว