กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 คราบไวน์แดง
สวี่เหมยได้ยินเสียงนั้น ใจก็สั่นวูบหนึ่ง พลางคิดว่าคนผู้นี้มาทันเวลาจริง ๆ ถ้าไม่รู้มาก่อนก็คงนึกว่าเขาจับเวลาไว้แล้ว
เธอขานรับเบา ๆ ปล่อยให้เซวียเฉินจูงมือพาเดินออกจากโต๊ะไป
เจี่ยนอินที่อยู่ด้านหลังมองแผ่นหลังของทั้งสอง ความแค้นในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
สายตาเหลือบไปเห็นลู่จือเหยี่ยนที่อยู่ไม่ไกล ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร สีหน้าดูเหมือนจะผิดหวังอยู่บ้าง
ถึงเจี่ยนอินจะไม่พอใจ แต่ตอนนี้เธอมีแค่ลู่จือเหยี่ยนเป็นที่พึ่งเพียงคนเดียว ขอแค่ลู่จือเหยี่ยนยังยืนอยู่ข้างเธอก็พอ
เธอจัดท่าทีของตัวเองให้เรียบร้อย เดินไปตรงหน้าลู่จือเหยี่ยน น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนอ่อนหวานเหมือนเช่นเคย
“อาเหยี่ยน ดึกแล้วนะ เรากลับกันเถอะ?”