กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 พ่อบ้านประจำครอบครัว
“ยืนทำอะไรอยู่ล่ะ? มานี่ กินข้าวได้แล้ว”
ผ้ากันเปื้อนของเซวียเฉินยังไม่ได้ถอดออก ตอนที่เขาไม่ได้ใส่ชุดทางการ ทั้งตัวราวกับปัดเป่าภาพลักษณ์ที่ปกปิดไว้ในยามปกติออกไป ไม่เหลือความเย็นชาบนใบหน้า แค่ยิ้มง่าย ๆ ก็ทำให้ใจเต้นได้แล้ว
สวี่เหมยเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วเดินไปที่โต๊ะอาหาร บนโต๊ะก็ยังเป็นกับข้าวที่เธอชอบกินเหมือนเดิม
ติดต่อกันกว่าครึ่งเดือน ตราบใดที่เซวียเฉินอยู่บ้าน ส่วนใหญ่ก็เป็นเขาที่ทำกับข้าวเอง อาหารที่ทำออกมาก็ตรงกับความชอบของเธอเป๊ะ ๆ
“เซวียเฉิน ฝีมือคุณดีขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ”
เธอชิมไก่ผัดพริกแห้งคำหนึ่ง แล้วเอ่ยชมเขาอย่างจริงใจ
เซวียเฉินเพียงยิ้มบาง ๆ