กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 โมเมนต์วีแชต
เมื่อสวี่เหมยออกมาจากตระกูลลู่ ม่านราตรีโรยลงแล้ว ใต้ตะเกียงถนนสลัว เงาผู้คนทอดเอียง
สายลมกลางคืนยังมีไอเย็นอยู่บ้าง เธอยืนอยู่ที่ประตูสักครู่ก็โทรหาเซวียเฉิน
พอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ยังไม่ทันต่อสายก็เห็นเซวียเฉินลงจากรถอยู่ไม่ไกล
“คุณมาได้จังหวะพอดีเลย ฉันเพิ่งออกมา” ราวกับรู้ว่าเธอจะออกมาจากข้างในตอนไหน
เซวียเฉินไม่พูดอะไร เพียงปลดเสื้อสูทของตัวเองด้วยมือเดียวแล้วสะบัดกลับมาคลุมไหล่เธอ
น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาฟังดูเหมือนไม่ค่อยพอใจเท่าไร
“ตอนเช้าออกจากบ้านก็ไม่ดูสภาพอากาศ เอาแต่แต่งตัวให้สวย? ไม่รู้ว่าจะให้ใครดู?”