Chapter 0115

ตอนที่ 115 เจ้าตระกูลกู่ กู่หงเหวิน

หลังจากจางฟานอยู่ในเมืองโบราณได้สักพัก เขาก็ถูกมองด้วยสายตาเหยียดหยามเวลาไปกินข้าว จะขอน้ำดื่มก็ไม่มีใครสนใจ พนักงานเสิร์ฟรู้สึกอับอายที่ต้องมาคอยบริการจางฟาน

เป็นไปตามที่กู่โย่วอันกล่าวไว้จริงๆ ความหยิ่งยโสของชาวเมืองดั้งเดิมที่มีต่อคนนอกนั้นฝังรากลึกอยู่ในกระดูก แม้จะไม่ถึงขั้นไล่จางฟานออกไป แต่ก็ไม่มีใครสักคนที่เห็นเขาอยู่ในสายตา

อย่าเข้าใจผิด พวกเขาไม่ได้เจาะจงแค่จางฟานคนเดียว แต่แค่รู้สึกว่าคนที่ฝึกฝนพลังภายในไม่ได้นั้นเป็นเพียงขยะ

หากฝึกพลังภายในไม่ได้ ที่นี่แม้แต่ภรรยาก็หาไม่ได้ ผู้หญิงเองก็แต่งงานออกไปไม่ได้ นานวันเข้าผ่านการสืบพันธุ์มานับพันปี ปัจจุบันชาวเมืองโบราณจึงมีพรสวรรค์ติดตัวกันไม่มากก็น้อย

คนเหล่านี้ฝีเท้าเบาหวิว ไม่ว่าจะเดินเหินหรือทำสิ่งใดล้วนรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง

จางฟานจึงใช้มรดกวิชาแพทย์โบราณสังเกตผู้คนในเมืองโบราณทุกคน ที่นี่ไม่ว่าจะเป็นชายหญิงหรือเด็กคนชรา ในเส้นลมปราณล้วนมีพลังภายในไหลเวียนอยู่บ้าง ดูท่าพวกเขาจะมีต้นทุนที่น่าหยิ่งผยองอยู่จริงๆ

กู่โย่วอันเปรียบเสมือนเจ้าหญิงที่อยู่บนยอดพีระมิดของที่นี่ แต่ในตัวนางนอกจากกลิ่นอายที่ดูสูงส่งเหนือโลกีย์แล้ว กลับไม่มีความหยิ่งยโสเหมือนชาวเมืองคนอื่นๆ เลย

กินข้าวเสร็จ

ทั้งสองเดินไปยังบ้านของกู่โย่วอัน ซึ่งก็คือจวนเจ้าเมือง