กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 เจ้าไท่ดักหน้าประตู
เหล่าลิ่วก้มลงดม ๆ เงยหน้ามองคน หางไม่ขยับแล้ว
ลู่หยวนคว่ำปากถุงให้หมด “อย่ามองผมแบบนั้น การจัดการสต๊อกเป็นความรับผิดชอบร่วมกัน”
ซูชิงหานยกแก้วขึ้น “จำไปเติมสต๊อกด้วย มันกินแค่อาหารสูตรลดภูมิแพ้ของร้านฝั่งตะวันตกของเมือง”
“ครั้งก่อนเปลี่ยนแบรนด์ มันอาเจียนครึ่งคืน”
“ซื้ออาหารฟรีซดรายมาสองกล่องด้วย อย่าต่อราคาจนเจ้าของร้านสงสัยในชีวิต”
“ของผมเรียกต่อรองราคาอย่างสมเหตุสมผล”
เหล่าลิ่วกระโดดลงจากที่ปีนแมว ถูขาไปกับขากางเกงลู่หยวน ท่าทีสมจริงสุด ๆ ใครซื้ออาหาร ใครคือญาติ
เวลาเดียวกัน ไฟในกองสืบสวนอาชญากรรมของสำนักงานตำรวจเมืองยังเปิดอยู่