กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 กรรไกรดำมาอีกแล้ว
การโหวตรอบคัดเลือกเบื้องต้นรางวัลร้อยบุปผาเข้าสู่วันที่สาม กระดานอันดับในที่สุดก็มีกลิ่นอายของมีดจริงปืนจริง
สตูดิโอกู้เฉิงเย่เปิดไพ่ก่อน
ช็อตยาวต่อเนื่องสามนาที ไม่มีดนตรีประกอบ ไม่มีการตัดต่อ ในภาพมีเพียงโกดังท่าเรือชื้น ๆ ของท่าเรือหมอก
กู้เฉิงเย่นั่งข้างกล่องไม้ ฟังข่าวการตายของพ่อจบ ทั้งตัวไม่ร้องไห้ แม้แต่ไหล่ก็ไม่ทรุด
กล้องเคลื่อนเข้าใกล้ รูม่านตาของเขาหดตัว ปีกจมูกกดลง ลูกกระเดือกกลิ้งสองครั้ง สุดท้ายถามเพียงประโยคเดียว “เรือออกกี่โมง?”
คอมเมนต์ลอยเต็มจอ
[นี่แหละใบหน้าภาพยนตร์]