กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 กุญแจรหัส : ฉันเปิดเองไม่ได้หรือไง
หลายคนล้อมเข้ามารวมกัน ต่อไดอารี่กันอยู่ตั้งนาน ก็ต่อได้เพียงไม่กี่ประโยค
“เธอมักตื่นตอนสี่โมง”
“เตียงหมายเลขเจ็ดไม่มีคนไข้”
“หลังการตรวจห้องรอบที่สอง นาฬิกาหยุดเดิน”
ในตัวอักษรสีเลือดบนผนัง มีตัวเลขมั่ว ๆ อย่าง “4:72” “7-2” “เวชระเบียน 0417” “เตียงหมายเลข 2”
เชิ่นอี้หมิงถือกล่องดนตรี คิ้วขมวดเป็นปมแน่น
ต้าเยียนพูด “จะเป็นเตียงบวกเวลาหรือเปล่า? สี่โมง เตียงหมายเลขเจ็ด ตรวจห้องรอบที่สอง รหัส 472?”
เมิ่งอิง “แต่สี่โมงเจ็ดสิบสองนาทีมันไม่สมเหตุสมผล”