กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 พอใส่สูท เขาก็คืออันธพาลในชุดสูท
หกโมงครึ่งเช้าตรู่ ในห้อง 630 ไม่มีแสงธรรมชาติ
ลู่หยวนถูกนาฬิกาชีวภาพที่หล่อหลอมมาหลายปีปลุกตรงเวลา เขาบิดขี้เกียจบนเตียงแข็ง อารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ฮ่า! ได้ส่วนต่างค่าที่พักแลกเป็นเงินสดหนึ่งพันสอง
ฉีกซองพลาสติกออก บีบเนื้อบดข้น ๆ ออกมาครึ่งแท่ง เหล่าลิ่วลากเฝือกที่เพิ่งเปลี่ยนยาเข้ามาใกล้ กินดังจ๊วบ ๆ
อีกฟากของกำแพง
เจียงเยียนไถลลงไปนั่งกับพรมโดยพิงมุมเตียง เธอถอดหูฟังตัดเสียงรบกวนออก สะบัดแขนที่ชา ใต้เบ้าตามีรอยคล้ำจากการอดนอนแล้ว
เมื่อคืนดักฟังเต็มสิบสองชั่วโมง เธอพยายามแยกข้อมูลลายเสียงที่เป็นประโยชน์ทุกอย่างออกจากเสียงพัดลมระบายอากาศ
ไม่ว่าจะเป็นความถี่การพลิกตัว ความยาวการหายใจ เส้นทางการเดิน