กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 เหยื่อของคนบ้าคลั่ง
โม่ตู สตูดิโอของซูชิงหานไม่มีการตกแต่งที่เกินจำเป็น ผนังปูนสีเทา
ชั้นหนังสือสูงจดพื้นทั้งผนังอัดแน่นด้วยต้นฉบับสตอรี่บอร์ดกับแผ่นเพลงประกอบภาพยนตร์จากหลากหลายประเทศ
ตรงกลางฝังจอมอนิเตอร์ระดับมืออาชีพขนาด 65 นิ้ว ม่านปิดตาย แหล่งกำเนิดแสงเดียวในห้องคือจอภาพนั้น
ซูชิงหานนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนี้มาสี่ชั่วโมงแล้ว
ในจอมอนิเตอร์เล่นซ้ำวัตถุดิบดิบที่ยังไม่ตัดต่อของหมิงเจิน มุมกล้องสั่น เสียงที่บันทึกในกองถ่ายปนกับเสียงรบกวนพื้นฐานของแอร์กับเสียงพึมพำของทีมงาน
ซูชิงหานลากแถบความคืบหน้ากลับไปที่จุดเดิม ครั้งที่สามสิบเอ็ด