เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 การแตกหักของเหล่าจอมเวทบรรพชน ไม่ตายไม่เลิกรา
“เจ้า...”
ตี้เจียงอ้าปากค้าง ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี และไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำใดออกไป เพราะเขาไม่ได้รับคำตอบที่แน่ชัดจริง ๆ
จอมมารตกลงว่าจะมอบปราณม่วงหงเหมิงแห่งมรรคมารให้เขาสายหนึ่งจริง ทว่าก็รับปากเพียงแค่เขาคนเดียว มิใช่เหล่าจอมเวทบรรพชนทั้งหมด
ที่สำคัญที่สุดคือ ในใจของตี้เจียงย่อมกระจ่างแจ้งดีว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะดูแลทุกคนอย่างทั่วถึง ถึงที่สุดแล้วย่อมต้องมีจอมเวทบรรพชนตกเป็นเครื่องสังเวย หรือแม้กระทั่งจอมเวทบรรพชนส่วนใหญ่ล้วนต้องตกเป็นเครื่องสังเวย
ทว่าเขาก็ยังคงเลือกที่จะตอบตกลง ซ้ำยังลงมือกระทำเรื่องราวเช่นนี้ ความคิดเบื้องลึกในใจมีเพียงตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้ดี
“มีปัญหาจริง ๆ ด้วย!”
“ตี้เจียง เจ้าสมควรตายจริง ๆ!”