เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 191 วานรสี่ตนแห่งโลกีย์ วรยุทธ์เร้นลับเก้าวัฏ
ได้ยินเช่นนั้น หลี่อวิ๋นก็พยักหน้ามิได้ปฏิเสธ
ยามนี้เขาพำนักอยู่ที่คุนหลุนตะวันตก ภายหน้ายังคงต้องเป็นเพื่อนบ้านกับตรีวิสุทธิ์ บางสิ่งบางอย่างจึงยังจำเป็นต้องเกื้อกูลซึ่งกันและกัน
อย่างน้อยในด้านข้อมูลข่าวสารบางประการ หลี่อวิ๋นย่อมมิปฏิเสธ
ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็มิได้มีความคิดอยากจะได้กฎเกณฑ์แห่งการต่อสู้ กฎเกณฑ์ทั้งมวลล้วนหมองหม่นไร้สง่าราศีต่อหน้ากฎเกณฑ์แห่งพละกำลัง ในสายตาของหลี่อวิ๋น กฎเกณฑ์ที่เหลืออย่างมากที่สุดก็เป็นเพียงสิ่งประดับ ทำได้เพียงมอบผลลัพธ์ในการเกื้อหนุนและรักษาแก่ตนเท่านั้น
ส่วนที่กล่าวถึงกฎเกณฑ์แห่งการต่อสู้ สิ่งนี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ภายในเผ่าจอมเวทก็คือสิงเทียนที่ครอบครองกฎเกณฑ์นี้ ศักยภาพและขีดจำกัดสูงสุดในตัวเองของเขาก็มหาศาลยิ่งยวดเช่นกัน