กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 117 แลกเปลี่ยนกับตรีวิสุทธิ์ เหล่าจื่อเอ่ยเชิญ
“ดีจริง ๆ นับว่าข้าเป็นขโมยไปเสียแล้ว!”
“ทว่าภูเขาคุนหลุนนี้ก็มีวาทะเล่าขานอยู่บ้าง อย่างไรก็ตามมันเป็นภูเขาวิญญาณอันดับหนึ่งรองจากภูเขาปู้โจว คุณค่าของมันจึงนับว่าไม่เลวเลย”
“น่าเสียดาย ความเร็วในการหลอมรวมของข้ามิเร็วนัก ต้องใช้เวลาระยะหนึ่งเป็นช่วงตั้งท่าของทักษะ แม้ถึงตอนนั้นตรีวิสุทธิ์จะจากไปแล้ว แต่สิ่งมีชีวิตภายในภูเขาคุนหลุนก็มิใช่น้อย จะหลอมรวมมันเข้าไปนั้นแทบเป็นไปไม่ได้”
“แม้แต่ภูเขาปู้โจวก็ไม่เว้น ยกเสียแต่จะรอจนภูเขาปู้โจวแตกหักแล้วจึงเก็บกุมมันไว้ ถึงตอนนั้นจึงจะหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายได้”