กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 การฟื้นคืนของเผ่ามาร บรรดาจอมเวทบรรพชนผู้สำนึกผิด
“โฮก โฮก โฮก~”
เมื่อหมู่ผู้บำเพ็ญถอนตัวออกไป เสียงคำรามนับไม่ถ้วนก็แผ่มาจากภายในถ้ำมาร
พอมองลาง ๆ ก็เห็นกายามารกึ่งโปร่งแสงนับไม่ถ้วนกำลังอาละวาด หมุนวน และโบยบินอยู่ภายใน
ดำเนินต่อเนื่องถึงหลายเดือนเต็ม ความปั่นป่วนภายในถ้ำมารจึงค่อย ๆ สงบลง จากนั้นแสงเรืองสีม่วงก็ผลิบานเงียบ ๆ ณ ผืนดินเบื้องล่างของถ้ำมาร
เท่าที่สายตามองเห็น ก็พบว่ามีวังวนขนาดมหึมาก่อตัวขึ้น ณ ที่นั้น ลำแสงสีม่วงราวกับดวงตาตั้งตรงดวงหนึ่ง ซึ่งมีปราณมารบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิมเริ่มพวยพุ่งออกมา และแทรกซึมเข้าสู่กายามารกึ่งโปร่งแสงเหล่านั้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ชั่วขณะนั้น ภายในถ้ำมารก็มีเสียงร้องโหยหวนน่าสยองไปทั่ว