กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 74 ร่างมิมรณะสะท้านทั้งสนาม ตี้เจียงตกตะลิง
วินาทีถัดมา แสงขาวสว่างจ้า
ในชั่วพริบตาที่กฎเกณฑ์แสงสว่างทำงาน บาดแผลทั่วร่างของกวงเฉินก็ฟื้นฟูด้วย سرعةที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เพียงเวลาสิบกว่าลมหายใจ บาดแผลทั่วร่างของเขาก็ฟื้นคืนดังเดิม เขาเผยสีหน้าหยิ่งผยองเอ่ยว่า “เป็นเช่นไร?”
“บอกว่าเจ้าโง่ เจ้ายังไม่เชื่ออีก!”
“พวกนั้นบนพื้นดินไม่รู้ก็ช่างเถิด แต่เจ้ารู้สภาพของข้าดีอยู่แล้ว กลับยังลงมือเช่นนี้ ช่างเป็น...”
พูดถึงตรงนี้ กวงเฉินเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสิ่งใด นัยน์ตาคู่หนึ่งเบิกกว้างจ้องเขม็งไปยังพื้นที่ที่หลี่อวิ๋นอยู่ไม่ไกล อุทานเสียงหลงออกมา “เป็นไปได้อย่างไร~”
มิใช่เพียงเขาเท่านั้น