กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 34 แรกย่างสู่อารามอู่จวง ระดับเซียนเร้นลับระยะต้น
“เอ่อ~”
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลี่อวิ๋นถึงกับกระตุกที่มุมปาก
เดิมคิดว่าเป็นลานมรรคของยอดฝีมือผู้ใด ตนยังพอจะกวาดต้อนของมีค่าได้บ้าง
คาดไม่ถึงเลยว่า ลานมรรคนี้กลับเป็นของสตรี อีกทั้งภายในที่พำนักซึ่งมีอาคมคุ้มกันมากที่สุดแห่งนี้ กลับเต็มไปด้วยเสื้อผ้าของสตรีทั้งสิ้น
แม้ดูเผิน ๆ แล้วล้วนเป็นของระดับสมบัติเวท แต่ของเหล่านี้หลี่อวิ๋นไม่มีความจำเป็นเลย
หลังใช้เนตรทองทะลวงมายากวาดมองรอบหนึ่ง หลี่อวิ๋นก็ถอนหายใจอย่างจนใจ “สมแล้ว ไม่ใช่ผู้ใดก็เป็นตรีวิสุทธิ์!”
“สมบัติของผู้บำเพ็ญทั่วไปล้วนพกติดตัว จะมีใครเหมือนตรีวิสุทธิ์ที่วางไว้ในที่พำนักของตนเล่า”