กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 อาหารบ้านเกิดต้นตำรับที่สุด (2)
ท่านแม่เฒ่าขยับปากเปิดปิดไม่หยุด มือทั้งสองพยายามยื่นขึ้นด้านบน ราวกับอยากลุกขึ้นนั่ง
หญิงรับใช้รีบเข้าไปประคอง พร้อมสอดหมอนนุ่มหนา ๆ หนุนหลังให้นาง
“ลูกเอ๋ย ลูกเอ๋ย…” นางเรียกหาเด็กอย่างอ่อนแรง แต่เสียงเบาเกินไป ไม่สามารถเล็ดลอดออกจากห้องได้
หญิงรับใช้อีกคนรีบวิ่งออกไปเรียกรองเสนาบดีกระทรวงพิธีการ “นายท่าน! ท่านแม่เฒ่าเรียกท่าน”
ไม่นานก็เห็นรองเสนาบดีก้าวเร็ว ๆ เข้ามาในห้อง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “ท่านแม่ ท่านลุกขึ้นนั่งได้อย่างไร”
“ข้ารู้สึกเหมือน… เหมือนได้กลิ่นอะไรบางอย่าง หรือว่านี่เป็นภาพลวงตาของข้า”