กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ร้านถูกทุบ
คำพูดนี้เมื่อเข้าหูเถ้าแก่หว่านแล้ว ช่างเป็นการยั่วยุเสียเหลือเกิน
เขาตบโต๊ะหนึ่งครั้ง แล้วเอ่ยเสียงเย็น “เจ้าก็ไม่ไปสืบดูบ้างหรือ ว่าข้าว่านฝูหรงเป็นบุคคลเช่นใดในเมืองหลินเจียง! ร้านอาหารในเมือง ไม่ว่าจะเป็นร้านสุราใหญ่หรือแผงเกี๊ยวข้างถนน ใครบ้างไม่เคารพข้า และในเทศกาลใหญ่เล็กยังส่งของกำนัลมาให้ข้าอีกด้วย”
“เจ้าเปิดร้านอยู่ใต้จมูกข้ามานานขนาดนั้น ไม่เคยมาคารวะเจ้าถิ่นสักครั้งก็ยังพอว่า ตอนนี้ข้ามาเจรจาความร่วมมือกับเจ้า เจ้ากลับยังกล้าปฏิเสธอีกหรือ คงไม่อยากอยู่ต่อไปแล้วกระมัง”