กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นผลักเปิดประตูใหญ่ของเรือนเฟิ่งชี หยิบจอบและพลั่วเหล็กออกมาจากมิติของตนแล้วยื่นให้เซวียเสากับหวังชง
หลายปีมานี้ ภายในมิติแดนวิญญาณอันกว้างใหญ่มีสิ่งของสัพเพเหระสารพัดอย่างไปหมดแล้ว
เซวียเสากับหวังชงมองเครื่องมือในมือด้วยสีหน้างุนงง “นี่คือ...”
พานอวิ๋นชี้ไปยังที่ว่างใต้ต้นอู๋ถงด้านข้างพลางเอ่ย “ขุด!”
ขุดดินรึ
หวังชงซึ่งมีพื้นเพเป็นนักพรตเต๋าอดไม่ได้ที่จะคิดมากไปไกล เขากวาดตามองสำรวจรอบด้านอย่างแข็งค้าง
เซวียเสาเริ่มลงมือขุดไปแล้ว ไม่เข้าใจก็แค่ขุด ขุดขึ้นมาได้เดี๋ยวก็รู้เองว่าเพราะเหตุใด
ทว่าหวังชงหลังจากมองไปรอบทิศทางหนึ่งรอบกลับเบิกตากว้าง “พื้นที่บำรุงหยินรึ อาจารย์อาน้อยท่านบ้าไปแล้ว ถึงกล้าจัดค่ายกลบำรุงหยินไว้ในตำหนักศึกษา!”