กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงเหยียนกับเสี่ยวหงล้วนเพิ่งเคยออกนอกแคว้นเป็นครั้งแรก ใต้ท้องฟ้ายามราตรี หนึ่งจิ้งจอกหนึ่งคนเกาะขอบกระทะ ร้องตะโกนโหวกเหวกไปทางด้านนอก
หงเหยียนรู้สึกไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก เร่งเร้าพานอวิ๋น “รีบเปิดค่ายกลเร็วเข้า ข้าอยากรับลม!”
พานอวิ๋น “เสี่ยวหงตัวเบาหวิว ลมพัดทีเดียวก็ไร้ร่องรอยแล้ว เจ้าจะไปตามหานางรึ”
หงเหยียนยอมถอยก้าวหนึ่ง “เช่นนั้นเจ้าลดขอบกระทะลงมาหน่อยสิ กระทะนี้ลึกเกินไปแล้ว ข้าต้องการให้อยู่ระดับใต้เอวตรงนี้”
พานอวิ๋น “เจ้าอยู่นิ่งๆ เสียเถิด ไม่เห็นหรือว่าทุกคนล้วนง่วงแล้ว กำลังเตรียมจะพักผ่อน”
หงเหยียนจึงก้มหน้ามองดู มิติภายในกระทะกว้างใหญ่มาก พานอวิ๋นยังเปิดค่ายกลเวทมิติของกระถางสามสมบัติไว้ มิติภายในจึงยิ่งกว้างใหญ่กว่าเดิม