กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นเดินเข้าไปในห้องครัว
ห้องครัวเปลี่ยนสภาพไปอย่างสิ้นเชิง โออุจิฮิโรมิที่ถูกมัดอยู่บนโครงไม้ก้มศีรษะลงต่ำ หม้อใบใหญ่ที่อยู่ด้านข้างกำลังต้มน้ำอยู่
ยามนี้น้ำเดือดพล่านแล้ว กำลังผุดพรายส่งเสียงอึกๆ
พานอวิ๋นเดินผ่านพลางปรายตามอง แย้มยิ้มเอ่ยถามว่า “ต้มน้ำหม้อใหญ่เพียงนี้ หรือว่าพวกเจ้าจะต้มมันรึ”
เฉินหลิวเทาหัวเราะกล่าวว่า “ต้มย่อมตายขอรับ ข้าจึงคิดจะลวกสักหน่อย แล้วค่อยใช้หวีเหล็กขูดเลาะเนื้อหนังของมันออกมา หากฝีมือดี ย่อมขูดจนเหลือแต่กระดูกได้โดยที่คนยังมิมรณะ”
โออุจิฮิโรมิฟังภาษาฮั่นรู้เรื่อง ใบหน้าพลันเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด สองขาอ่อนเปลี้ย ร่างกายสั่นเทาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
พานอวิ๋นเลิกคิ้ว “เช่นนั้นข้าคงต้องเปิดหูเปิดตาดูเสียหน่อย”