กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพลิงโทสะในใจของโออุจิฮิโรมิลุกพรึ่บขึ้นมาทันที เซวียเสายิ่งอ่อนโยน มันก็ยิ่งโกรธแค้น!
โกรธแค้นจนโถมร่างเข้าใส่เซวียเสาอย่างดุดัน อ้าปากหมายจะกัดเข้าที่ลำคอของเขา
เซวียเสาเออนตัวไปด้านหลัง พานอวิ๋นที่ยืนอยู่ข้างๆ ยื่นเท้าเตะออกไปตามสัญชาตญาณ โออุจิฮิโรมิจึงกลิ้งหลุนๆ ไปจนถึงข้างล้อรถ
เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอที่เพิ่งออกมาจากในรถและง่วงงุนจนอยากจะนอนต่ออีกตื่นพลันตื่นเต็มตา ยกเท้ารับคนที่กลิ้งเข้ามาตามจิตใต้สำนึก
เมี่ยวเจินก้มหน้ามองคนที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้าแวบหนึ่ง เลื่อนเท้าออกไปอย่างเงียบงัน แล้วเช็ดรองเท้ากับต้นหญ้าไปมา
ชวีเล่อตื่นเต้นเป็นล้นพ้น ถือกระบี่ก้าวขึ้นหน้า “ให้ข้าลงทัณฑ์เถิด พวกเจ้าทำเช่นนี้ย่อมสอบปากคำอันใดออกมาไม่ได้แน่!”
พานอวิ๋นหันไปมองเซวียเสา