เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกหวังชงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวทันที สายตาจับจ้องมองพานอวิ๋นตาเป็นประกาย
พานอวิ๋นมองดูเซวียเสา แล้วมองดูพวกหวังชงอีกครา คิดดูแล้วจึงพยักหน้า “ก็ได้เช่นกัน อย่างไรเสียก็เป็นการออกเดินทางมาฝึกฝน จะให้พวกเจ้าหลบอยู่เบื้องหลังข้าตลอดจนสุดท้ายไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยก็คงไม่ดี”
พานอวิ๋นหยิบกล่องแต่งหน้าออกมาใบหนึ่งพลางกล่าวว่า “ข้าจะไปเอาหัวของไนโตมิตสึโอะ ทางด้านโออุจิฮิโรมิพวกเจ้าไป จับเป็นนะ พวกเราไปรวมตัวกันนอกเมือง”
พานอวิ๋นเคาะโต๊ะ “นั่งลง ข้าจะแต่งหน้าให้พวกเจ้า!”
“พวกเราก็ไปด้วย!” ประตูเปิดออกเสียงดังปัง ซ่งเซวียนเดินนำเข้ามาเป็นคนแรกพลางกล่าวว่า “นักพรตซานจู๋ ท่านจะทำอะไรโดยไม่พาพวกเราไปด้วยมิได้นะ”
เกาจื้อหมิง “นั่นสิ หากว่ากันด้วยวรยุทธ์ ว่ากันด้วยประสบการณ์ในยุทธภพ พวกเรามิได้ด้อยไปกว่านักพรตน้อยทั้งหลายเลย เรื่องจับคนพรรค์นี้น่าจะมอบให้พวกเรามิใช่หรือ”
สายตาของพานอวิ๋นกวาดมองพวกเขา พยักหน้ากล่าวว่า “ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าลองวางแผนดูว่าจะจับอย่างไร หนีอย่างไร ออกนอกเมืองอย่างไร และรวมตัวกันอย่างไร”
พานอวิ๋นกล่าวว่า “พวกเราต้องทิ้งระยะห่างจากพวกเขาอย่างน้อยหนึ่งชั่วยาม แน่นอนว่าวิธีที่ดีที่สุดคือหลบเลี่ยงการติดตามร่องรอยของพวกเขา”