เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานอวิ๋นรังเกียจเดียดฉันท์ยิ่งนัก “ตระกูลยามานะมิใช่ไดเมียวหรอกหรือ ชอบธรรมทั้งนามและเหตุผล ทั้งยังกุมความถูกต้องไว้ ไฉนกลับฟ้องร้องขึ้นไปเบื้องบนเล่า เขาเป็นถึงไดเมียวผู้พิทักษ์แท้ๆ ยังจัดการตระกูลโออุจิมิได้ แล้วคนในจิงตูจะทำอันใดได้”
พานอวิ๋นส่ายหน้า ผิดหวังเป็นล้นพ้น “กลับกลายเป็นการสร้างชื่อเสริมบารมีให้ตระกูลโออุจิเสียเปล่า ทำให้ตนเองดูอ่อนแอไร้กำลัง ต่อหน้าการแก่งแย่งขุมอำนาจ ความอ่อนแอจะไม่ได้รับความเห็นอกเห็นใจ มีแต่จะถูกฝูงสุนัขจิ้งจอกและหมาป่ารุมฉีกเนื้อกลืนกินเท่านั้น”
หากนางเป็นตระกูลยามานะ ลำพังจะปกปิดเรื่องนี้ไว้ให้มิดชิดก็แทบไม่ทันแล้ว ย่อมไม่มีทางรายงานขึ้นไปเด็ดขาด
นี่จะต่างอันใดกับการเปิดพุงอันนุ่มนิ่มของตนเอง แล้วกล่าวกับฝูงสุนัขจิ้งจอกและหมาป่าว่า ‘เข้ามาสิ มารุมฉีกกินข้าเสีย’ เล่า