เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมี่ยวเจินบนเรือตาไว เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นพานอวิ๋น จึงตะโกนลั่นด้วยความดีใจ “อาจารย์อาน้อยกลับมาแล้ว!”
พวกหูจิ่งจิตวิญญาณฮึกเหิม ชะโงกหน้ามองแวบหนึ่ง การเคลื่อนไหวในมือยิ่งดุดันเฉียบขาด “ฆ่าพวกมันลงไป!”
ตอนที่โจโซคาเบะชิเงะถูกจับได้ยังคงมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ บนเรือเห็นได้ชัดว่ามีคนเพียงเท่านี้ ทว่าพวกเขากลับบุกขึ้นไปไม่ได้เอาเสียเลย คนที่พลิกตัวขึ้นไปบนเรือได้ หากไม่ถือดาบกระบี่กวัดแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่งอยู่ตรงนั้น ก็หันขวับกลับมาฟันพวกเดียวกันเอง
มิเช่นนั้น ด้วยคนมากมายขนาดนี้ พวกเขาคงยึดเรือทั้งลำได้ตั้งนานแล้ว
โจโซคาเบะชิเงะแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง กวาดตามองซ้ายขวารอบหนึ่งก่อนจะส่งเสียงดัง “เทพอสูร! พวกมันใช้เทพอสูร ไม่อาจปล่อยให้พวกมันขึ้นฝั่งได้ มิเช่นนั้น พรวด—”