เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พอเข้าใกล้เมืองจี่หนาน หูจิ่งก็เริ่มเอ่ยถึงทังเผิงกับพานอวิ๋น “ข้าสืบดูแล้ว ทังเผิงยังติดต่อกับเจี่ยงซูเซี่ยวอยู่ เขาน่าจะเคลื่อนไหวอยู่แถบทางใต้ของเมือง ข้าเคยค้นบ้านของเจี่ยงซูเซี่ยว ทังเผิงเคยส่งพวกเนื้อแผ่นตากแห้งกับปลาแห้งมาให้เขา ดังนั้นเขาน่าจะทำงานอยู่ใต้บังคับบัญชาของคนฆ่าสัตว์ เจ้ายังสามารถไปลองสอบถามดูที่ท่าเรือได้อีกด้วย”
หูจิ่งกล่าวว่า “จับคนได้แล้ว แบ่งค่าข่าวสารให้ข้า 10 ตำลึงก็พอ”
พานอวิ๋นชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้แท้ๆ ยังไม่ได้คิดเงินกับเจ้าเลยนะ”
หูจิ่งกล่าวว่า “เจ้าให้ข้าเอาตัวเข้าแลกแล้วนี่”
“ก็ใช่น่ะสิ คนของเจ้าเป็นของข้าแล้ว เจ้ายังจะมาทวงเงินกับข้าอีกรึ” พานอวิ๋นกล่าวว่า “ข่าวสารของเจ้าล้วนเป็นของข้าทั้งนั้น”
หูจิ่งนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ผู้น้อยสะเพร่าไปเอง ไม่เคยเอาตัวเข้าแลกมาก่อน จึงยังไม่ค่อยคุ้นชินนัก”
“ข้าให้อภัยเจ้าก็แล้วกัน” พานอวิ๋นถามว่า “ยังมีข่าวสารอันใดอีกหรือไม่ เช่นว่าหน้าตาของคนผู้นั้นเป็นอย่างไร”
พานอวิ๋นคลี่หมายจับออกดู “ใบหน้าบนนี้วาดไว้เมื่อ 2 ปีก่อน ดูจิตวิญญาณเปี่ยมล้นถึงเพียงนี้ ตอนนี้เขาคงไม่ได้มีสารรูปเหมือนเมื่อ 2 ปีก่อนแล้วกระมัง”