ตอนที่ 211 เล่ห์กลหลอกลวง

พานอวิ๋นหลับสบายเต็มอิ่ม เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นตื่นขึ้นมายืนกวาดตามองในลานบ้านรอบหนึ่ง จากนั้นก็เดินไปยังสวนดอกไม้ที่อยู่ใกล้เรือนเอกที่สุด กวาดสายตามองแวบเดียว พบภูเขาจำลองลูกหนึ่งก็เหินกายขึ้นไป นั่งสมาธิอยู่บนนั้น

เมี่ยวเจินเมี่ยวเหอคนหนึ่งอุ้มกระบี่ คนหนึ่งอุ้มแมว แม้จะหาวหวอดๆ ด้วยความง่วงงุนอยู่บ้าง ทว่ายังคงยืนอยู่ด้านหลังนาง

พานอวิ๋นส่งสายตาให้เมี่ยวเจินกับเมี่ยวเหอ จากนั้นก็เริ่มนั่งสมาธิบำเพ็ญ

เมี่ยวเจินเมี่ยวเหอพิงราวเก๋งข้างภูเขาจำลองอย่างเงียบเชียบ เหม่อมองตาค้าง เมื่อสัมผัสได้ถึงปราณวิญญาณที่พานอวิ๋นดึงดูดเข้ามา ทั้งสองก็อดสบตากันมิได้ อาจารย์อาน้อยเข้าฌานเร็วเกินไปแล้ว นี่เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่ลมหายใจเองนะ

เรือนเอกที่นายท่านหวงอาศัยอยู่สูงกว่าสวนดอกไม้นี้ขึ้นไปอีกช่วงหนึ่ง บนชั้นสองของเรือนเอกสามารถมองเห็นสถานการณ์ในสวนดอกไม้ได้

ทว่าไม่ประจวบเหมาะ แตกต่างจากคนวัยกลางคนค่อนไปทางชราส่วนใหญ่ที่ชอบอยู่เรือนเอกชั้นหนึ่ง นายท่านหวงผู้นี้ชอบอาศัยอยู่บนที่สูง

เขาเห็นว่าการอยู่สูงขึ้นไปสักหน่อยมิเพียงทัศนียภาพปลอดโปร่ง หากยังสดชื่นกระปรี้กระเปร่า คุณภาพการนอนหลับก็ดีกว่าอยู่ชั้นล่าง ดังนั้นเขาจึงอยู่ชั้นสองมาโดยตลอด