ตอนที่ 137 ไปเลย พิคาชู

เมี่ยวเหอก็สอบเสร็จออกมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน นางออกมาเป็นคนที่สาม

พอออกมาก็กระโดดโลดเต้นวิ่งมาข้างกายพานอวิ๋น เอ่ยอย่างดีใจว่า “อาจารย์อาน้อย ข้ารู้สึกว่าข้าทำข้อสอบได้ดีมากเลย”

พานอวิ๋น “ข้าก็คิดว่าเจ้าทำได้ดี โชคของเจ้าก็ยังดีอีกด้วย”

เมี่ยวเหอก็รู้สึกเช่นนั้น “เดิมทีข้าตามหลังอยู่แท้ๆ ผลปรากฏว่าคนข้างๆ ของคนข้างๆ ข้าเกิดเตาระเบิด ข้าจึงแซงหน้าพวกเขาขึ้นมาได้ทันที”

เมี่ยวเจิน “อาจารย์ลุงใหญ่บอกว่า โชคของอาจารย์อาสามกับเมี่ยวเหอนั้นดีที่สุดในภูเขาไตรวิสุทธิ์ของพวกเราแล้ว”

พานอวิ๋น “ดียิ่งนัก”

แม้ว่าดวงของนางจะไม่ค่อยดี ทว่าเห็นคนข้างกายโชคดีนางก็พลอยยินดีไปด้วย

ผลคะแนนของเมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอออกมาอย่างรวดเร็ว ชื่อของทั้งสองถูกเขียนลงบนผืนผ้าใบขนาดใหญ่

อยู่ในอันดับที่แปดบนผ้าใบกระโจมสีฟ้า และอันดับที่สามบนผ้าใบกระโจมสีเขียวตามลำดับ

ทว่าเมื่อมีคนทยอยออกมามากขึ้นเรื่อยๆ อันดับของทั้งสองคนก็เริ่มแปรเปลี่ยน เพราะอย่างไรเสียผู้ที่ออกทีหลังแม้จะทำเสร็จช้ากว่า ทว่าความสมบูรณ์และความแม่นยำย่อมสูงกว่า คะแนนก็ย่อมสูงกว่าด้วย