ตอนที่ 179 ภูเขาหิมะสีเลือด

ตอนที่ 179 ภูเขาหิมะสีเลือด

“เจ้ากับข้าต่อจากนี้ต่างไม่ติดค้างกัน ต่างไม่เป็นหนี้กันอีก!”

ฉีหลินมือไวตาคม รับยาสมานแผลกับยาห้ามเลือดที่ซูฮั่วโยนมาได้อย่างแม่นยำ

ส่วนคำว่าต่างไม่ติดค้างกันที่เขาพูดนั้น หมายถึงซูฮั่วช่วยฝังศพท่านแม่ของเขา และยังเป็นญาติผู้ส่งศพเพียงคนเดียว อีกทั้งยังให้ขนมแป้งอบเป็นเครื่องเซ่นอีกสองชิ้น

ซูฮั่วได้ยินฉีหลินตัดความสัมพันธ์ให้ขาดจากกัน พร้อมท่าทีผลักไสผู้คนให้อยู่ห่าง ๆ แม้จะชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็เอ่ยออกมาตรง ๆ ประโยคหนึ่งว่า “ดี! ต่างไม่ติดค้างกัน! ผู้ใดก็ไม่ติดค้างผู้ใด!”

นางเองก็ไม่ชอบเป็นหนี้ผู้ใด ฉีหลินกับนางต่างไม่ติดค้างกันเสียยังดีกว่า

ทั้งสองมุมมองไม่ตรงกัน พูดกันก็ไม่ถูกคอ การรวมทีมกันเฉย ๆ เพื่อผลประโยชน์ร่วมกันจึงเหมาะสมที่สุด